۱۴۰۰ آبان ۱۳, پنجشنبه

" آی من !"

 

گل احمد «حکیمی» 

04 / نوامبر/ 2021 

شاهی مشروطه - پارلمانی - درندرلندر 


 

علم آی من! و یا Hyman :
این علم متشکل از دو بخش است:
۱ - من گرایی، یعنی:
(آی خانم) + (آی آقا) = آی انسان
۲ - خرد گرایی یعنی:
(خرد فردی) + (خرد جمعی) = خرد انسانی.
که از مجموع ایندو هم کد ژنیتیکی و یا همان
دی. آن. آی (DNA- I) یعنی: کد ژنیتیکی ما
انسانها بدست آمده است!

 

من # ME یعنی: شناخت و (خود شناسی)

یکی بود، یکی نبود

زیر گنبد کبود،

غیر از خدا – وند،

هیچ کس نبود!



















۱۴۰۰ آبان ۱۲, چهارشنبه

"همیشه جاودان ها!"

 

 

همیشه جاودان ها:

 

انسان، با عقل "کاخ حافظه!" را و با عشق "قصر دل!" را برای خودش می سازد. که پس از طی سه منزل مبدل به روح شده و در دنیای فراموشی قرار می گیرد. که در سیر و سلوک عرفانی "معرفت عمیق باطنی!" ما آنرا وادی چهارم و یا "فنای فلد!" شدن، نامیده ایم. و اما در معادله عقل و عشق، دل این سه مقام را نیز دارد:

 

1 –  دل آواره (خام بودم)

2  -  دل دیوانه (پخته شدم) 

3  -  دل بیچاره (سوختم)

 

دل آواره، دل بیچاره، دیگه نشو دیوانه !؟

 






۱۴۰۰ مهر ۲۹, پنجشنبه

" دلسوخته گان مکتب دری "


 

مکتب دری:
آیا میدانید که واژه دری از کجا منشه گرفته است؟
واژه دری اصلن از یک واژه سانسکریتی "ردیی" و یا هم "ریدیی!" که معنای آن "نای نفس!" است گرفته شده است که به معنای دروازۀ نفس (دری) می باشد. و این واژه برای نخستین بار در شعر شاعر دری زبان مولانا جلال الدین محمد بلخی :
بشنو از نی چون حکایت می کند / و از جدایی های شکایت می کند
بازتاب یافته است. و به دربار پادشاهان راه یافته است. و استادان ادبیات زبان دری هم این بیت را اینطور معنا می کنند:
خدا - وند، یک روح کل است. و ذرات این روح کل در سینه های هر یک از ما پراگنده است و تا زمانی که نفس داریم در درون قفس سینه هایمان در حال تپیدن است. و هر آن تلاش به آن دارد تا دوباره به اصل خویش برگردد و با توسل یافتن به آن روح کل دوباره بپیوندد. که یکی از راه های این پیوستن هم با تیوری های: انتخاب، شناخت، توسل، وحدت و به بیداری وجدان رسیدن است که انسان می تواند وجود خود را از "پریشان فکری و اسارت مرداب های فکری!" پاک نموده و با انجام "مدیتیشن و ورزش یوگای نفس کشیدن !" یعنی: گرفتن هوای تازه (دم) بداخل بدن و کشیدن کاربن دای اکساید بدن به بیرون (بازدم) و بار دیگر گرفتن هوای تازه و بستن دهن و بینی و پف کردن این هوای تازه بطرف داخل مغز تا مجرا های تنفسی مغز نیز باز شده باشند، این عملیه را می توان انجام داد و با تکرار کردن چندین مراتبه آن به حس رهایی دست یافت.